- anar darrere (d'algú)
estalonar (algú), anar immediatament darrere d'algú.
perseguir, seguir obstinadament algú per obtenir-ne alguna cosa. Em persegueix a totes hores: no me'n desempallegaré fins que li concedeixi el que em demana.
rastrejar, seguir el rastre. El gos rastrejava la llebre.
→ acompanyar.
- → anar.
- → mirar.
- → observar, obeir.
- → assistir (a un curs).
- subseguir, seguir, una cosa, immediatament una altra, esp. en el temps.
entreseguir-se, seguir-se unes coses a les altres.
succeir-se, íd.
encadenar-se, els fets, com les anelles d'una cadena.
- Seguir com a conseqüència lògica.
resultar. Els mals que resulten de la guerra.
concloure's. D'on es conclou que...
inferir-se
- Anar per un camí.
continuar. I continuàrem així el nostre camí (Crònica de Pere IV).
guardar (una direcció)
- prendre (algú) com a guia, seguir les seves opinions o doctrines.
seguir la bandera (d'algú) (fig.), íd.
abraçar (una teoria, una opinió, una religió, un partit, etc.)
donar-se a
acceptar
© Manuel Franquesa