Es mostren 48356 resultats

comptant


<title type="display">comptant</title>

Pronúncia: kɔ̃tɑ̃
    adjectiu
  1. comptant, en efectiu. Argent comptant, diners comptants.
  2. prendre (qqch) pour argent comptant prendre seriosament (o creure a ulls clucs, o empassar-se) [una cosa].
  3. masculí
  4. efectiu.
  5. au comptant al comptat (o en efectiu). Achat au comptant, compra al comptat.
  6. adverbi
  7. al comptat, en efectiu.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

comptant

 

compte


<title type="display">compte</title>

Pronúncia: kɔ̃t
    masculí
  1. compte. Demander son compte, demanar el compte. Un compte rond, un compte rodó. Un compte à part, un compte a part (o separat). Un compte bancaire, un compte bancari. Ouvrir un compte, obrir un compte. Tenir les comptes, portar els comptes.
  2. [dans une affaire] comptes pl.
  3. [explications, rapport] comptes pl, explicacions f pl. Demander des comptes, demanar comptes. Devoir des comptes, haver de donar comptes (o deure una explicació).
  4. à bon compte a bon mercat (o a bon preu, o barat -a).
    figuradament fàcilment (o amb facilitat, o de manera econòmica, o prou bé). Ils se sont amusés à bon compte, s’han divertit de manera ben barata. Elle s’en est tirée à bon compte, se n’ha sortit prou bé.
  5. à compte a compte. Donner une somme à compte, donar una quantitat a compte (o anticipada).
  6. à ce compte(-là) en aquest cas (o segons això).
  7. à compte de a compte (o a càrrec) de. Un livre publié à compte d’auteur, un llibre publicat a compte de l’autor -a.
  8. à la fin du compte finalment (o a la fi, o al final).
  9. à (ou pour) son compte pel seu compte. Travailler, s’établir à son compte, treballar, establir-se pel seu compte.
  10. arrêter un compte tancar un compte.
  11. au compte de compte (sur le compte de).
  12. clôture des comptes tancament m (de l’exercici), o quadratura dels comptes.
  13. compte à rebours compte enrere.
  14. compte d’apothicaire figuradament i irònicament compte de rajoler.
  15. compte joint economia compte conjunt.
  16. compte rendu informe (o memòria f).
    • ressenya f (o crítica f).
  17. compte tenu de tenint en compte (o atès -esa) [una circumstància].
  18. Cour des comptes dret Tribunal m de Comptes.
  19. de compte à demi a mitges.
  20. demander des comptes de [qqch à qqn] demanar comptes d’alguna cosa a algú.
  21. donner (ou régler) son compte à [qqn] acomiadar (o despatxar, o engegar) algú.
    1. figuradament pròpiament passar comptes a algú.
    2. deixar arreglat -ada (o estomacar) algú.
  22. en avoir pour son compte haver rebut (o haver-se guanyat) el que es mereixia.
    • anar gat -a (o borratxo -a, o fart -a de vi).
  23. en fin de compte (ou au bout du compte, ou tout compte fait) comptat i debatut (o ben mirat, o al capdavall, o fet i fet, o al cap i a la fi).
  24. entrer en ligne de compte comptar (o ésser tingut en compte).
  25. être loin du compte no estar d’acord [amb una cosa].
    • anar errat -ada (o estar lluny) de comptes (o anar lluny d’osques).
  26. faire son compte fer-s’ho. Je ne sais pas comment j’ai fait mon compte pour me tromper, no sé pas com m’ho he fet per equivocar-me.
  27. il (elle) a son compte ja ha ben rebut (o s’ho ha ben guanyat, o s’ho ha ben merescut).
    • va ben gat -a (o borratxo -a, o fart -a de vi).
  28. laissé pour compte article invendible.
    figuradament abandonat de la mà de Déu.
  29. laisser pour compte deixar a compte [per vendre].
    figuradament deixar llest -a (o abandonat -ada).
  30. le compte n’y est pas els comptes no surten (o la cosa no acaba d’anar bé).
  31. les bons comptes font les bons amis bons comptes fan bons amics.
  32. mettre sur le compte de atribuir (o imputar).
  33. pour le compte d’autrui per compte d’altri (o d’algú altre).
  34. pour mon compte per la meva banda (o pel que em pertoca a mi, o pel que fa a mi).
  35. pour son compte pel seu compte.
  36. prendre à (ou sur) son compte fer-se càrrec (o assumir totalment, o fer-se responsable) de.
  37. prendre en compte [ne pas négliger] tenir (o prendre) en compte.
  38. règlement de comptes arranjament de comptes.
  39. rendre compte de retre (o donar) compte de.
  40. se rendre compte de adonar-se de (o fixar-se en). Tu te rends compte !, te n’adones (o t’hi has fixat)?
  41. [découvrir] caure-hi. Je ne m’en étais pas rendu compte, no hi havia caigut.
  42. son compte est bon familiarment ja ha begut oli (o està ben llest -a).
  43. sur le compte de [qqn, qqch] pel que fa (o referint-se) a algú (alguna cosa).
    • atribuint-ho a algú (alguna cosa).
  44. tenir compte de [qqch] tenir en compte (o prendre en consideració) [una cosa].
  45. trouver son compte à [qqch] sortir-li a compte.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

compte

 

compte-fils

compte-fils

 

compte-gouttes

compte-gouttes

 

compte-pas

compte-pas

 

compte-tours

compte-tours

 

compter


<title type="display">compter</title>

Pronúncia: kɔ̃te
    verb transitiu
  1. [déterminer le nombre, calculer] comptar. Compter les heures, comptar les hores. On a compté les voix, s’han comptat els vots.
  2. [avoir, posséder] comptar. L’église comptait cinq cents ans d’existence, l’església comptava cinc-cents anys d’existència. Il comptait le curé parmi ses ennemis, comptava el rector entre els seus enemics.
  3. [faire payer] cobrar, comptar. Il a oublié de me compter les crayons, s’ha descuidat de cobrar-me els llapis.
  4. [payer] pagar. On lui a compté cinq cents euros pour son travail, li han pagat cinc-cents euros per la feina.
  5. considerar. Il compte cette amélioration pour très importante, considera molt important aquesta millora.
  6. [prévoir] comptar, esperar. Elle compte partir demain, compta anar-se’n demà.
  7. ses jours sont comptés té els dies comptats (o li queden pocs dies).
  8. verb intransitiu
  9. [calculer, tenir pour assuré, espérer, importer] comptar. Il compte sur ses doigts, compta amb els dits. Seul le résultat compte, només compta el resultat.
  10. figurar, comptar-se pron. Il compte parmi les grands artistes français, figura (o es compta) entre els grans artistes francesos.
  11. à compter de a comptar (o a partir) de. À compter de mardi, a comptar de dimarts.
  12. compter avec comptar amb (o tenir en compte). Elle a de l’influence, il faut compter avec elle, té influència: cal tenir-la en compte.
  13. compter sans no tenir en compte.
  14. compter sur comptar amb (o refiar-se de, o fer compte de). Est-ce que je peux compter sur toi demain?, que puc comptar amb tu demà? Elle comptait trop sur sa chance, es refiava massa de la seva sort.
  15. sans compter sense compte (o sens fi ni compte, o sense límit).
  16. sans compter que tot i que (o oimés si tenim en compte que). Il faut le remercier d’être venu, sans compter qu’il habite loin, se li ha d’agrair que hagi vingut, oimés si tenim en compte que viu lluny.
  17. verb pronominal
  18. comptar-se. Il se compte au nombre de ses amis, es compta entre els seus amics.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

compter

 

compteur
-euse


<title type="display">compteur</title>

Pronúncia: kɔ̃tœʀ -øz
adjectiu i masculí comptador -a. Compteur à gaz, à eau, comptador de gas, d’aigua. Compteur de taxi, taxímetre. Compteur de vitesse, velocímetre.


© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

compteur
-euse

 

comptine


<title type="display">comptine</title>

Pronúncia: kɔ̃tin
femení jocs d’entreteniment cançó, vers, per a comptar qui para, etc.


© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

comptine

 

comptoir


<title type="display">comptoir</title>

Pronúncia: kɔ̃twaʀ
    masculí
  1. [d’un commerçant] taulell.
  2. [d’un bar] barra f, taulell.
  3. [dans un pays éloigné] factoria f.
  4. [d’une banque] agència f, sucursal f.
  5. comptoir central d’achats consorci.
  6. comptoir d’escompte banc de crèdit.
  7. comptoir de vente en commun cooperativa f.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

comptoir