Es mostren 594828 resultats

consignar

consignar

consignar


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">consignar</title>

Accessory
Etimologia: del ll. consignare, íd. 1a font: 1272, CTort.
Body
    verb transitiu
    1. Lliurar, destinar (alguna cosa) a un fi. Consignar una partida pressupostària als ajuts socials.
    2. Lliurar (alguna cosa) en dipòsit. Consignar l’equipatge abans de pujar a l’avió.
    3. dret mercantil Trametre (mercaderies) a mans d’un corresponsal.
  1. per extensió Fer esment (d’alguna cosa) en un escrit. En la seva història no trobem consignats aquests fets.
  2. Retenir (algú) com a mesura d’ordre, privar de sortir. La tropa ha estat consignada a les casernes.

consignar

consignataire

consignataire

consignatari


<title type="display">consignatari</title>

    masculí comerç
  1. Konsignatar, Konsignatär, Empfänger m.
  2. consignatari de vaixells Schiffsmakler m.
  3. adjectiu
  4. la casa consignatària die Empfangs- (oder Empfänger-) firma f.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

consignatari

consignatari
-ària

consignatari
-ària

consignatari
-ària

consignatari
-ària

consignatari
-ària

consignatari
-ària

consignatari
-ària

consignatari
-ària

consignatari
| consignatària


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">consignatari</title>

Accessory
Etimologia: de consignar 1a font: 1696, DLac.
Body
    adjectiu i masculí i femení
  1. Dit de la persona o entitat a la qual és consignada una cosa.
  2. especialment dret mercantil
    1. Dit de la persona que, per acte judicial, rep en dipòsit la quantitat en diner que un altre consigna.
    2. Creditor que, per conveni amb el deutor, administra l’immoble que aquest li té consignat fins a extingir el deute.
    3. Persona o entitat que en els ports de mar representa l’armador d’un vaixell per a resoldre els assumptes relacionats amb la càrrega i el passatge.

consignatari
| consignatària

consignatario
-ria

consignatario
-ria