Es mostren 594844 resultats

contrariejar

contrariejar

contrarier


<title type="display">contrarier</title>

Pronúncia: kɔ̃tʀaʀje
    verb transitiu
  1. contrariar. Contrarier les idées de qqn, contrariar les idees d’algú.
  2. [causer du dépit] contrariar, contrariejar. Cette histoire l’a contrariée, aquesta història l’ha contrariada.
  3. fer obstacle a, oposar-se pron, dificultar. La force du vent contrariait leur marche, la força del vent els dificultava el pas.
  4. fer contrasts de, oposar, contraposar, fer contrastar [colors, etc].



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

contrarier

contrarietat

contrarietat

contrarietat


<title type="display">contrarietat</title>

  1. oposició.
  2. contratemps (→)
    soscaire, contrarietat imprevista.
    encontre, desgràcia impensada, contrarietat. Primer tot anava bé, però després vam tenir un encontre, i de poc ho perdem tot.
    dificultat
    decepció



© Manuel Franquesa

contrarietat

contrarietat

<title type="display">contrarietat </title>

Body
    nòm f
  1. Oposicion entre dues causes.
  2. Eveniment imprevist que recule o empedís hèr aquerò que se desire.

  3. Català: 1. contrarietat; 2. contrarietat, contratemps m


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

contrarietat

contrarietat

contrarietat

    femení
  1. [oposició] contrariedad, oposición f. Contrarietat d'interessos, contrariedad de intereses.
  2. [circumstància que s'oposa a les intencions d'algú] contrariedad, contratiempo. Qualsevol contrarietat l'exaspera, cualquier contrariedad le exaspera.

contrarietat

contrarietat

contrarietat

contrarietat

contrarietat

contrarietat

contrarietat

contrarietat


<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">contrarietat</title>

Accessory
Partició sil·làbica: con_tra_ri_e_tat
Etimologia: del ll. contrariĕtas, -ātis, íd. 1a font: s. XIV, Llull
Body
    femení
  1. Oposició entre dues coses. Contrarietat d’inclinacions, d’opinions, d’interessos.
  2. Allò que s’oposa a les intencions, els propòsits, etc., d’algú. Qualsevol contrarietat l’exaspera. Això és una contrarietat que no esperàvem.

contrarietat