Es mostren 594844 resultats

reconfortar


<title type="display">reconfortar</title>

    verb transitiu
  1. [jemanden] stärken, (jemandem) neue Kraft geben.
  2. [jemanden] ermutigen, aufmuntern.
  3. [jemanden] trösten.
  4. [jemandem] beistehen.



© Günther Haensch i Abadia de Montserrat

reconfortar

reconfortar

reconfortar

reconfortar

reconfortar

réconforter

réconforter

reconhar

<title type="display">reconhar </title>

Body
    v tr
  1. Méter en un lòc secrèt pr’amor de qué non sigue visible ne facil de trapar.
  2. Plaçat o èster plaçat de manèra que quauqua causa li tape era vista.

  3. Català: 1. amagar; 2. amagar; amagar-se


    © Institut d'Estudis Aranesi - Acadèmia aranesa dera lengua occitana
    © per a la traducció al català: Enciclopèdia Catalana.

reconhar

reconnaissable


<title type="display">reconnaissable</title>

Pronúncia: ʀ(ə)kɔnɛsabl
    adjectiu
  1. recognoscible, reconeixedor -a.
  2. être reconnaissable [qqn] reconèixer-se. Il était à peine reconnaissable, amb prou feines se’l reconeixia (se’l podia reconèixer).



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

reconnaissable

reconnaissance


<title type="display">reconnaissance</title>

    noun
  1. reconeixement.
  2. reconnaissance flight vol de reconeixement.
  3. reconnaissance aircraft avió de reconeixement.
  4. reconnaissance party (partida \ avançada) de reconeixement.
  5. to make a reconnaissance (reconèixer \ explorar) el terreny.

reconnaissance

reconnaissance


<title type="display">reconnaissance</title>

Pronúncia: ʀ(ə)kɔnɛsɑ̃s
    femení
  1. reconeixement m.
  2. [gratitude] reconeixença, agraïment m, reconeixement m, gratitud.
  3. dret reconeixement m.
  4. avoir une vive reconnaissance à qqn de qqch estar vivament (o molt) agraït -ïda a algú per una cosa.
  5. en reconnaissance de reconeixement. On a envoyé un hélicoptère en reconnaissance, han enviat un helicòpter de reconeixement.
  6. en reconnaissance de en reconeixença (o en prova de gratitud, o en mostra d’agraïment) per.
  7. la reconnaissance du ventre l’agraïment m d’una persona o un animal envers aquell qui l’alimenta.
  8. patrouille de reconnaissance ciències militars patrulla de reconeixement.
  9. reconnaissance de dette dret escriptura de reconeixement d’un deute.
  10. reconnaissance d’enfant dret reconeixement m de la filiació.
  11. reconnaissance des formes informàtica reconeixement m de formes.
  12. reconnaissance du mont-de-piété resguard m (o rebut m) del mont de pietat.
  13. signe de reconnaissance senyal distintiu d’una persona.



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

reconnaissance

reconnaissant
-ante


<title type="display">reconnaissant</title>

Pronúncia: ʀ(ə)kɔnɛsɑ̃ -ɑ̃t
    adjectiu
  1. agraït -ïda, reconeixent.
  2. je vous serai reconnaissant de bien vouloir... us agrairia que volguéssiu...



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

reconnaissant
-ante

reconnaître


<title type="display">reconnaître</title>

Pronúncia: ʀ(ə)kɔnɛtʀ
    verb transitiu
  1. [identifier] reconèixer.
  2. [distinguer] distingir. Ces jumeaux sont impossibles à reconnaître, aquests bessons són impossibles de distingir.
  3. [chercher à connaître] reconèixer.
  4. [admettre, connaître] reconèixer. Il a reconnu ses erreurs, ha reconegut els seus errors.
  5. [concéder] concedir, atorgar. Il faut lui reconnaître une certaine confiance, cal atorgar-li una certa confiança.
  6. [découvrir, constater] descobrir, constatar, adonar-se pron de.
  7. [accepter la validité de] reconèixer. Il ne voulait pas reconnaître son enfant, no volia reconèixer el seu fill.
  8. [remercier] reconèixer, agrair.
  9. on ne le reconnaît plus familiarment està desconegut (o no el coneixeries).
  10. verb pronominal
  11. [trouver une qualité de soi-même dans une autre personne] trobar-se, reconèixer-se.
  12. pròpiament i figuradament [se retrouver] orientar-se, no perdre’s.
  13. [s’identifier] reconèixer-se.
  14. [s’avouer] reconèixer-se. Elle s’était reconnue coupable, s’havia reconegut culpable.
  15. [à] [une qualité] conèixer-se (per), distingir-se (per).
  16. ne plus s’y reconnaître figuradament embolicar-se (o perdre-s’hi).



© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç

reconnaître