Es mostren 594843 resultats
capitular2
<title type="display">capitular</title><lbl type="homograph">2</lbl>
-
verb transitiu
- in Kapitel unterteilen. verb intransitiu
- kapitulieren, sich ergeben, eine Kapitulation abschließen.
- figuradament Kapitulieren, aufgeben.
Vegeu també:
capitular1
© Günther Haensch i Abadia de Montserrat
capitular2
verb transitiu in Kapitel unterteilen verb intransitiu kapitulieren, sich ergeben, eine Kapitulation abschließen figuradament Kapitulieren, aufgeben Vegeu també capitular 1 © Günther Haensch i Abadia de Montserrat
■
capitular2
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">capitular</title><lbl type="homograph">2</lbl>
Accessory
Etimologia: del ll. td. capitulare, íd. 1a font: 1434
Body
-
verb
- transitiu Posar per capítols, dividir en capítols.
- intransitiu Convenir els articles d’un tractat, especialment amb l’enemic per a la rendició d’una plaça forta, d’un cos d’exèrcit, etc., rendir-se. Capitular amb honor. Resistiren el setge durant tretze mesos, però al capdavall van haver de capitular.
Vegeu també:
capitular1
■
capitular2
verb transitiu Posar per capítols, dividir en capítols intransitiu Convenir els articles d’un tractat, especialment amb l’enemic per a la rendició d’una plaça forta, d’un cos d’exèrcit, etc, rendir-se Capitular amb honor Resistiren el setge durant tretze mesos, però al capdavall van haver de capitular Vegeu també capitular 1
capitular2
<title type="display">capitular</title><lbl type="homograph">2</lbl>
-
verb transitiu
- poc freqüent [hacer cargos] acusar. Capitular a alguien de malversación, acusar algú de malversació. verb intransitiu
- [rendirse] capitular.
Vegeu també:
capitular1
capitular2
verb transitiu poc freqüent hacer cargos acusar Capitular a alguien de malversación , acusar algú de malversació verb intransitiu rendirse capitular Vegeu també capitular 1
capitular2
<title type="display">capitular</title><lbl type="homograph">2</lbl>
Pronúncia: kəpitulá
-
verb transitiu
- diviser en chapitres. verb intransitiu
- [rendir-se] capituler, se rendre pron. Capitular amb honor, se rendre avec les honneurs.
Vegeu també:
capitular1
capitular2
verb transitiu diviser en chapitres verb intransitiu rendir-se capituler , se rendre pron Capitular amb honor , se rendre avec les honneurs Vegeu també capitular 1
capitular [o capitulejar]
<title type="display">capitular<hi rend="plain"> [o </hi>capitulejar<hi rend="plain">]</hi></title>
capitular [o capitulejar]
retre's → cedir © Manuel Franquesa
capitulard
-arde
<title type="display">capitulard</title>
Pronúncia: kapitylaʀ -aʀd
-
adjectiu i masculí i femení
- familiarment i despectivament acoquinat -ada, cagat -ada, cagacalces.
- despectivament [personne qui capitule] abandonista.
© Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
capitulard
-arde
adjectiu i masculí i femení familiarment i despectivament acoquinat -ada, cagat -ada, cagacalces despectivament personne qui capitule abandonista © Carles Castellanos i Llorenç, Rafael Castellanos i Llorenç
capitulari
<title type="display">capitulari</title>
masculí cristianisme capitulario.
capitulari
masculí cristianisme capitulario
■
capitulari
<ptr type="DIEC_2nd_ed"/>
<title type="display">capitulari</title>
Body
masculí litúrgia Llibre de les capítules.
■
capitulari
masculí litúrgia Llibre de les capítules
capitulari
<title type="display">capitulari</title>
Pronúncia: kəpituláɾi
masculí cristianisme capitulaire.
capitulari
masculí cristianisme capitulaire